Vandaag verkenden we de Hochzeiger (opnieuw). Een mooi, gezellig gebied maar erg druk. Opa moest nu echt worden tegengehouden toen hij trachtte skischoenen te passen. Het kostte hem moeite de verleiding te weerstaan, en we hadden het hem natuurlijk ook van harte gegund. Monique nam na haar twee lesdagen dapper de blauwe 1, met Krista, Bep en Eveline met de stoeltjeslift naar boven. Echter was de spanning te groot en kwam ze met hulp van Bep en Eveline maar net naar beneden. 's Avonds was de laatste avond voor Opa, Thijs en Riet en deze keer aten we in een restaurant. Na een rondje van Opa en daarna van Olav, kregen we snel onze lekkere eten.
Donderdag 8 maart
's Morgens helaas het afscheid van Opa, Thijs en Riet.
Vervolgens weer terug naar het gletschergebied, waar we ook direct de Pitzexpress namen. Wat een geweldig mooi gebied met supersneeuw! Het hoogste punt was 3440 meter, en dat was te merken. Maar het skiën ging hier geweldig en zelfs Cees sr. nam met blessure moeiteloos de meeste zwarte pistes. Marijke was vandaag weer even van de partij en ook de zon liet zich even zien. Na de après-ski misten wij de bus en konden maar net 'op tijd' aanschuiven voor de vegetarische maaltijd van Pie en Ria, en Marchel verzorgde de snert. Nog maar één dag ..... !
Vrijdag 9 maart
Deze laatste dag was het helaas opnieuw bewolkt. Echter konden we deze keer helemaal niets zien. Het zicht was soms 10, soms net 50 meter. Toch werden er de nodige risico's genomen. Bep, met haar groene muts, maakte een flinke val van zo'n 30 meter, en terwijl de helling bezaaid lag met haar kledingstukken, lag Bep gelukkig ongedeerd onderaan de helling. Nico dacht dat kan ik ook, probeerde het op de zwarte helling en dat lukte. Hij gleed maar door en verloor zijn ski's etc. onderweg. Ook dit avontuur liep goed af. Rosan heeft gelukkig, op haar board, zo'n 4 mensen het leven gered. Het werd een zeer vroege après-ski en in de middag werd er gepakt voor de volgende dag. 's Avonds de beroemde en beruchte (gezien de rijstzakjes-methode) maaltijd van Mirjam, Anita, Ester, Barbara, Richard en Martin. De chicken in Chicken Tonight werd fantasierijk vervangen door Puetten. Na het eten was er een prijsuitreiking van Ome Nico, met allemaal geweldig originele prestaties. De afwasdienst van Cees sr. werd sportief op zich genomen door Cees jr. Klasse Cees, dat spontane initiatief. Ongeveer op dat moment kwam Bep heel voorzichtig vertellen dat ze toch haar skibroek had meegenomen, hij lag onderin de koffer. Je wou 'm zeker sparen, Bep !!! Maar goed, tijd voor het smeren van de broodjes voor zaterdag.
Zaterdag 10 maart
Opnieuw om 6.00 am vertrokken we en de ochtend verliep spoedig, op een klein incident na. Martin had een kleine 'aanvaring' bij een tankstation met een andere Nederlander. Dapper vocht hij terug. De tegenpartij hield het gelukkig snel voor gezien en droop af. Hij zag natuurlijk die andere 33 Wartenbergh'ers. Na het ophalen van het verloren radiofrontje was alles weer ok. Echter reden we 's middags een behoorlijke file voor Koblenz in. Uiteindelijk belandden we rond 18.00 uur bij restaurant De Lucht voorbij Den Bosch, aangezien Liempde vol zat. Wij zijn de penningmeester dankbaar voor deze zeer low-budget reis. Hoe doet ie het toch. Laat 'm blijven. Na een emotioneel afscheid (grapje, we hebben het over de fam. Wartenbergh) vervolgenden wij onze weg naar huis. Alweer een geweldig gezellige wintersportweek voorbij.
