| z.v.v. WEA |
2=6: ICL blijft onneembare vesting 25 september 2009
Je moet er de geschiedenisboeken op naslaan om te lezen van wanneer de laatste thuisnederlaag dateert. Bij de
eerste thuiswedstrijd tegen het altijd lastige VVS 46 moest blijken of WEA deze reputatie ook in de eerste klasse
kon behouden.
Traditioneel lastig
De tweede competitiewedstrijd van het seizoen stond om 20.00 uur op het programma. Een echte graadmeter,
omdat WEA het traditoneel lastig heeft tegen ploegen als VVS 46 waarin voornamelijk ‘boeren’ spelen. Bij
binnenkomst in een kolkende hal, waren de koppies dan ook strak gespannen. Wat wil je, als het veeleisende
publiek volop aanwezig is, tewrijl velen nog in Zwitserland zaten voor de WK. Het publiek is terecht veeleisend en is
natuurlijk ook goed verwend de afgelopen seizoenen. De supporters zijn ook de stille (...luidruchtige) kracht van
WEA. Mede door hun steun is het zeker zeven maanden geleden dat er voor het laatst in een thuiswedstrijd punten
waren verspeeld. In die wetenschap vertrokken de spelers naar de kleedkamer.
Focus
Met Cees jr als speler / interim coach en Dirk sr. op de bank, werd er vooraf aan de wedstrijd weer een toverformule
gepresenteerd. 2=6 was de enige eis van de technische staf en het publiek. Daarmee stond de ploeg, met Dirk,
Niels, Olav, Bart, Mike, Mark, Robbin en natuurlijk het verlengstuk van de trainer Cees jr., direct op scherp. Vanaf
minuut 1 speelde WEA gedisciplineerd en geconcentreerd. Zowel de routiniers als de nieuwkomers lieten zich direct
van hun beste kant zien. Na een wat wilde seizoensouverture, liet WEA in deze wedstrijd ‘van quite af an’ zien een
nadrukkelijke gegadigde te zijn voor de bovenste plekken.
Gelijkopgaande eerste helft
De eerste helft waren beide ploegen aan elkaar gewaagd, met kansen over en weer. Zo moest Dirk een aantal keer
handelend optreden en had ook de keeper aan de andere kant genoeg te doen. Een paar keer was WEA dicht bij
de 1-0, maar leek het wel of de bal er niet in wilde. Vaak valt die goal dan aan de andere kant, maaar WEA bleef
rustig en geconcentreerd spelen vanuit een hechte organisatie. Met een volwaardige selectie kon er goed worden
doorgewisseld waardoor er altijd frisse spelers in het veld stonden. Dat moest zich in het tweede bedrijf wel
uitbetalen.
Stukje routine geeft doorslag
Nadat de spelers van WEA elkaar even diep in de ogen hadden gekeken, werd er in de tweede helft zonodig met
nog meer bezieling gespeeld. Maar met name het stukje routine zorgde ervoor dat er in de tweede helft snel 2-0 op
het scorebord stond. WEA realiseerde zich dat hiermee de wedstrijd nog niet in de tas zat en bleef op het scherpst
van de snede spelen. Na wat onoplettendheid bij een doorkomende tegenstander, werd de spanning weer
teruggebracht: 2-1.
Het goede wisselbeleid, het voor elkaar willen werken en de routine zorgde ervoor dat WEA rustig bleef opereren.
Mooie combinaties en individuele acties volgde elkaar in rap tempo op. Door de zoveelste mooie actie bracht WEA
de marge weer terug naar twee. Met nog een paar minuten op de klok ging VVS 46 alles of niets spelen. Dit werd
door WEA goed uitgebuit waardoor de 4-1 en de uiteindelijke de 5-1 eindstand mochten worden opgetekend.
Dirk kan niet slapen
In de kleedkamer niets dan blije gezichten en werd er gesproken over een de van de beste wedstrijden van WEA.
Dirk zou er zelf niet van kunnen slapen, zo had hij genoten. Ook coach Nico feliciteerde de spelers met een bericht
vanuit Zwisterland. Kritisch als altijd gaf hij wel aan het jammer te vinden dat Dirk zijn doel niet schoon had weten te
houden. Maar met de volle buit uit twee wedstrijden heeft WEA zijn visitiekaartje afgegeven in de de eerste klasse. Ik
ben benieuwd naar de volgende succesformule, maar ik heb een vermoeden in welke richting we het moeten zoeken.
Gr Mark
Je moet er de geschiedenisboeken op naslaan om te lezen van wanneer de laatste thuisnederlaag dateert. Bij de
eerste thuiswedstrijd tegen het altijd lastige VVS 46 moest blijken of WEA deze reputatie ook in de eerste klasse
kon behouden.
Traditioneel lastig
De tweede competitiewedstrijd van het seizoen stond om 20.00 uur op het programma. Een echte graadmeter,
omdat WEA het traditoneel lastig heeft tegen ploegen als VVS 46 waarin voornamelijk ‘boeren’ spelen. Bij
binnenkomst in een kolkende hal, waren de koppies dan ook strak gespannen. Wat wil je, als het veeleisende
publiek volop aanwezig is, tewrijl velen nog in Zwitserland zaten voor de WK. Het publiek is terecht veeleisend en is
natuurlijk ook goed verwend de afgelopen seizoenen. De supporters zijn ook de stille (...luidruchtige) kracht van
WEA. Mede door hun steun is het zeker zeven maanden geleden dat er voor het laatst in een thuiswedstrijd punten
waren verspeeld. In die wetenschap vertrokken de spelers naar de kleedkamer.
Focus
Met Cees jr als speler / interim coach en Dirk sr. op de bank, werd er vooraf aan de wedstrijd weer een toverformule
gepresenteerd. 2=6 was de enige eis van de technische staf en het publiek. Daarmee stond de ploeg, met Dirk,
Niels, Olav, Bart, Mike, Mark, Robbin en natuurlijk het verlengstuk van de trainer Cees jr., direct op scherp. Vanaf
minuut 1 speelde WEA gedisciplineerd en geconcentreerd. Zowel de routiniers als de nieuwkomers lieten zich direct
van hun beste kant zien. Na een wat wilde seizoensouverture, liet WEA in deze wedstrijd ‘van quite af an’ zien een
nadrukkelijke gegadigde te zijn voor de bovenste plekken.
Gelijkopgaande eerste helft
De eerste helft waren beide ploegen aan elkaar gewaagd, met kansen over en weer. Zo moest Dirk een aantal keer
handelend optreden en had ook de keeper aan de andere kant genoeg te doen. Een paar keer was WEA dicht bij
de 1-0, maar leek het wel of de bal er niet in wilde. Vaak valt die goal dan aan de andere kant, maaar WEA bleef
rustig en geconcentreerd spelen vanuit een hechte organisatie. Met een volwaardige selectie kon er goed worden
doorgewisseld waardoor er altijd frisse spelers in het veld stonden. Dat moest zich in het tweede bedrijf wel
uitbetalen.
Stukje routine geeft doorslag
Nadat de spelers van WEA elkaar even diep in de ogen hadden gekeken, werd er in de tweede helft zonodig met
nog meer bezieling gespeeld. Maar met name het stukje routine zorgde ervoor dat er in de tweede helft snel 2-0 op
het scorebord stond. WEA realiseerde zich dat hiermee de wedstrijd nog niet in de tas zat en bleef op het scherpst
van de snede spelen. Na wat onoplettendheid bij een doorkomende tegenstander, werd de spanning weer
teruggebracht: 2-1.
Het goede wisselbeleid, het voor elkaar willen werken en de routine zorgde ervoor dat WEA rustig bleef opereren.
Mooie combinaties en individuele acties volgde elkaar in rap tempo op. Door de zoveelste mooie actie bracht WEA
de marge weer terug naar twee. Met nog een paar minuten op de klok ging VVS 46 alles of niets spelen. Dit werd
door WEA goed uitgebuit waardoor de 4-1 en de uiteindelijke de 5-1 eindstand mochten worden opgetekend.
Dirk kan niet slapen
In de kleedkamer niets dan blije gezichten en werd er gesproken over een de van de beste wedstrijden van WEA.
Dirk zou er zelf niet van kunnen slapen, zo had hij genoten. Ook coach Nico feliciteerde de spelers met een bericht
vanuit Zwisterland. Kritisch als altijd gaf hij wel aan het jammer te vinden dat Dirk zijn doel niet schoon had weten te
houden. Maar met de volle buit uit twee wedstrijden heeft WEA zijn visitiekaartje afgegeven in de de eerste klasse. Ik
ben benieuwd naar de volgende succesformule, maar ik heb een vermoeden in welke richting we het moeten zoeken.
Gr Mark